Παραγωγικότητα franηais: ένας του καλύτεροτου του κόσμου;
Βρίσκει συχνά τη Γαλλία στο κεφάλι των παγκόσμιων ταξινομήσεων en τερμε δε τα ποσοστά της παραγωγικότητασ. Αλλά αυτός ο δείκτης είναι ρεαλιστικός;
“On n’en σαητ rien”, voici στην ουσία η απάντηση που δίνουμε το άρθρο Η παραγωγικότητα στον πάγκο των κατηγορουμένων σε AgoraVox.
L’auteur s’appuie για αυτό σε μερικά καλά choisis πρακτικά παραδείγματα που ξαναθίγουν του μέτρου της παραγωγικότητας:
- Οι μετεγκαταστάσεις ασκούν μια ευνοϊκή επίδραση στην παραγωγικότητα puisqu’il δεν μένουν στη χώρα παρά οι ο καλύτερα που πληρώνονται qualifiιs εργαζόμενοι και επομένως.
- Η μετάβαση στις τριάντα πέντε ώρες ναρκώνει την παραγωγικότητα, εφόσον η παραγωγή δεν χαμηλώνεται για autant.
- Ο υπολογισμός της παραγωγικότητας δεν παίρνει στο λογαριασμό τον πλούτο “historique” της Γαλλίας. Που περιλαμβάνει qu’un κινεζικό δημόσιο υπάλληλο τον που επαναφέρει τις 4 φορές μείον το qu’un γαλλικός, θα θεωρηθεί όπως οι 4 φορές πιό παραγωγικός για μια ιquivalent εργασία.
- Τα δάνεια του l’ιtat ναρκώνουν την παραγωγικότητα, ενώ η νέα αποκτηθείσα παραγωγή n’est (αυτό το n’est που ο μετασχηματισμός των κονδυλίων στα αγαθά και τις υπηρεσίες). Και θα είναι καλά ότι l’ιtat ανακτεί στη μεταγενέστερη παραγωγή quoi να ανασυγκροτήστε την αποταμίευσή του.
Οι σχολιασμοί δεν είναι μένουν, ιδιαίτερα εκείνοι roland Verhille, το οποίο μας δίνει ένα τελευταίο παράδειγμα:
Σύγκριση ανάμεσα σε μια τις μόνες χώρα που όλοι φόροι είναι directs φόροι στους καταναλωτές, και χώρες που υπάρχουν φόροι στις επιχειρήσεις που, απότην ζωτικής σημασίας ανάγκη, αυτόες απεικονίζουν μέσα στις τίμεις (οι τίμεις της αγοράς). Η χώρα στη ιlevιe παραγωγικότητα θα είναι αυτός πού μόνοι υπάρχουν φόροι στις επιχειρήσεις που απεικονίζονται μέσα στις τίμεις της αγοράς, το οποίο σηκώνει pib που υπολογίζεται στις τίμεις της αγοράς.
Αναμένει με την ανυπομονησία το επόμενο άρθρο του στο l’imposture pib.
Tags: οικονομία
, παραγωγικότητα Παρόμοια άρθρα (στη θεωρία):
Η παραγωγικότητα, c’est quoi ακριβώς;
Ένα blog de πλuς στην παραγωγικότητα και την προσωπική ανάπτυξη
Χτύπημα της καρδιάς: κάνει το γύρο του κόσμου του ποδηλάτου από πιο των 40 ετών !
Σύντομα διαθέσιμο Getting Things Done franηais !
GTDfr: μια ομάδα της συζήτησης franηais στη μέθοδο GTD
khrys said,
Wrote αυτός Ιανουάριος 18 ,.2008 @ 13:59
“On βρίσκει συχνά τη Γαλλία στο κεφάλι των παγκόσμιων ταξινομήσεων en τερμε δε τα ποσοστά του productivitι”
Impressionant, ειδικά πότε ο αριθμός των δημόσιων υπαλλήλων
η “Le μετάβαση στις τριάντα πέντε ώρες ναρκώνει την παραγωγικότητα, εφόσον η παραγωγή δεν χαμηλώνεται για το autant.”
(να δακτυλογραφήσει)
Marrant qu’on παράγει autant λιγότερος το d’heure, τον έχει δει ca ή; Ah ναι, chez τους δημόσιους υπαλλήλους δίξως άλλο: 0 υπηρεσία στο 39H ή 0 υπηρεσία στο 35H, παράγουν autant en μοηνς δε τους χρόνους
Argancel said,
Wrote αυτός Ιανουάριος 18 ,.2008 @ 14:35
Λίγο απλουστευμένος oui j’ai η μετάβαση στα 35heures.
Πράγματι, l’idιe, c’est που αυτό το n’est από την ημέρα που έχει περάσει στα 35heures που παραγωγή μας έχει μειώσει η poy. Και έχει υπάρξει τόσο d’amιnagements σε αυτόν τον νόμο ότι αυτός διαστρεβλώνει τους υπολογισμούς.
Stef said,
Wrote αυτός Ιανουάριος 29 ,.2008 @ 16:14
Βρίσκω λίγο εύκολος το στερεότυπο στους δημόσιους υπαλλήλους. Εγώ που έχω περάσει μέσα σ ιδιωτικό κατά τη διάρκεια μακριών ετών πριν να ενώσω τη δημόσια λειτουργία πρέπει να ομολογήσω ότι μέσα στερημένο, υπάρχει το ΠΟΛΎ προσωπικό που είναι κατά ένα μεγάλο μέρος πιό παραγωγικό από τους δημόσιους υπαλλήλους και του οποίου ρωτιέται dans quελλε μεσuρε θα ήταν ικανοί, εάν απολύθηκαν, s’adapter στην αγορά του travail… Τελικά quoi qu’il είναι συμβουλεύω για να διαβάσει άρθρα issus των σοβαρών δημοσιεύσεων, ειδάλλως, για εκείνους που συμπαθούν τις ιδέες που ακονίζονται στις 35 ώρες και τους δημόσιους υπαλλήλους, αυτός σας έχει εκεί πάντα dιdι” σε Cergy που είναι ένα καλά rιputι μπαρ για philosphie που εκεί αναπτύσσεται !
Argancel said,
Wrote αυτός Ιανουάριος 30 ,.2008 @ 8:15
@Stef: προσωπικά δεν εγγυώμαι αυτόν τον διάλογο σχετικά με το δημόσιο υπάλληλο. Και που είναι κάποιο c’est που αυτό το blog n’est βεβαίως ένα συγκρίσιμο που ειδικεύουν quotidiens. Και ναι, αυτό το άρθρο καλεί στη συζήτηση, όπως c’est τον ήπιε των blogs γενικά. Βρίσκει εκεί επομένως όλο είδος των κόσμων, και habituιs chez Dιdι είναι οι υποδοχές.