De productiviteit van de Fransen: een van het best van de wereld?
Men vindt vaak Frankrijk in hoofd van de wereldindelingen met betrekking tot niveau van productiviteit terug. Maar is deze indicator realistisch?
“On n’en weten rien”, ziehier in substantie het antwoord dat wij geven l’excellent artikel De productiviteit aan de bank van de beschuldigden op AgoraVox.
S’appuie L’auteur daarvoor op enkele goed gekozen praktische voorbeelden die de maatregel van de productiviteit in gevaar brengen:
- Het wegtrekken van bedrijven oefent een gunstig effect op de productiviteit uit puisqu’il blijft aan het land slechts de betaalde meest gekwalificeerde werknemers en dus het best.
- De overgang naar het vijfendertig uur doopt de productiviteit, aangezien de productie niet nochtans daalt.
- De berekening van de productiviteit neemt de rijkdom niet in aanmerking “historique” van Frankrijk. Dat wat qu’un Chinese ambtenaar impliceert die 4 keer min qu’un relateert, Frans, zal hij als 4 keer minder productief voor een gelijkwaardig werk beschouwd worden.
- De leningen van l’état dopen de productiviteit, terwijl de nieuwe verkregen productie n’est niet (dit n’est die de verandering van de middelen in goederen en diensten). En hij zal goed nodig zijn dat l’état op de latere productie terugkrijgt waar van zijn sparen opnieuw samenstellen.
De commentaren zijn niet blijven, in het bijzonder die van Roland Verhille, die ons een laatst voorbeeld geeft:
Vergelijking tussen een enig land waar alle belastingen rechtstreekse belastingen op de verbruikers zijn, en landen waar belastingen op de ondernemingen bestaan die, noodgedwongen levens, ze in de prijzen weerkaatsen (de prijzen van markt). Het land aan de hoogste productiviteit zal die zijn waar alleen belastingen die bestaan op de ondernemingen in de prijzen van markt worden weerkaatst, hetgeen het BBP opheft dat in prijzen van markt wordt berekend.
Men wacht met ongeduld op zijn volgend artikel over l’bedrog van het BBP.
